Muziek is voor mij altijd een open weg naar een vreemde cultuur geweest. Nog voordat ik enig woord Turks verstond, luisterde ik al naar Turkse muziek. De ritmes, de gevoeligheid van de zang en de overtuiging waarmee gezongen wordt, hebben mij altijd geboeid. Een goede voorbeeld video is hier onder bijgevoegd. Inmiddels beginnen teksten mij ook te boeien. De milde wens “Yolun acik olsun” (moge jouw weg open zijn) vind ik heel mooi. Het is een mooi voorbeeld van een van de vele gestandaardiseerde omgangsvormen die de Turkse cultuur rijk is. Het mooie is, dat (naar mijn ervaring) deze vormen ondanks dat ze geformaliseerd zijn, altijd zeer oprecht gebezigd worden in volle overtuiging.